ตอนที่ 7: ซื้อหุ้น = ลงทุนกิจการ

เม่าตั้งใจค่อยๆ จดข้อความในคำประกาศไว้ในสมุดโน๊ตที่ตอนนี้สะสมแนวคิดการลงทุนที่เขาได้เรียนจากอังเคิลริชไว้ไม่น้อย ทั้งกฎการลงทุน แนวคิดเรื่องความเสี่ยงและผลตอบแทนแบบทบต้น และคำมั่นสัญญาสำหรับการเป็นนักลงทุนที่ดีในวันนี้

“เล่าเรื่องหุ้นตัวแรกที่เธอซื้อให้ฉันฟังหน่อยสิ” อังเคิชริชเอ่ยถาม เมื่อเห็นเขาเงยหน้าจากสมุดโน๊ต

“หุ้น AAA ครับ”

“มันทำธุรกิจอะไร แล้วทำไมเธอถึงซื้อมัน”

“บริษัทไอทีครับ ผมซื้อเพราะได้ยินว่าธุรกิจมันกำลังเติบโต และที่สำคัญตอนนั้นราคามันกำลังขึ้น”

“เธอมีเหตุผลในการซื้อที่ดีกว่านี้มั้ย” อังเคิลริชมองหน้าเขาด้วยแววตาจริงจัง

เม่านิ่งไปสักครู่ใหญ่ นึกถึงเหตุการณ์วันนั้น ภาพของราคาหุ้น AAA ที่เขยิบขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่เปิดตลาด ทำให้เขาตัดสินใจส่งคำสั่งซื้อไป ทั้งที่ยังไม่รู้จักหุ้นตัวนี้ดีเลย

“ผมยอมรับว่าวันนั้นผมตัดสินใจซื้อเพราะราคามันกำลังขึ้นเพียงอย่างเดียวครับ” เม่ายืนยันคำตอบ

“แล้วเธอเคยซื้อรถยนต์ หรือโทรศัพท์มือถือตอนราคามันกำลังขึ้นหรือเปล่า การที่ของสักอย่างราคาขึ้น มันเป็นการบอกเราอย่างนั้นหรือ ว่าของสิ่งนั้นเป็นของที่ดี หรือคุ้มค่ากับเงินที่เรากำลังจะจ่ายไป” ชายชราถามด้วยน้ำเสียงเย็นเรียบ

“ไม่มีทาง ของแพงขนาดนั้น ยังไงก็ต้องดูให้ละเอียด” เม่าตอบ แล้วก็อึ้งไปเอง

“เพื่อนๆของเธอหลายคน เวลาจะตัดสินใจซื้อแพคเกจมือถือ หรือแม้กระทั่งผงซักฟอก แทบจะเอาจำนวนนาที หรือไม่ก็เอาน้ำหนักมาเปรียบเทียบกันทุกแบบ ทุกรุ่น ทุกยี่ห้อ กว่าจะตัดสินใจซื้อได้ ทั้งค้นหาข้อมูลจากเว็บ ดูฉลากข้างถุงผลิตภัณฑ์ กว่าจะเลือกของที่คิดว่าคุ้มค่าที่สุดได้

พวกเขาใส่ใจการใช้จ่ายเงินที่หามาได้ แต่ไม่ใส่ใจกับการใช้จ่ายเงินที่พวกเขาสู้อุตสาห์เก็บหอมรอมริบมาตั้งนาน พวกเขาเอาเป็นเอาตายกับแพคเกจมือถือและผงซักฟอกที่ถูกและประหยัดที่สุด แต่น่าแปลกที่เพื่อนๆของเธอไม่ทำอย่างนั้นกับการเลือกลงทุนในหุ้น”

“เพื่อนของผม”​ เม่าทำหน้าสงสัย

“ก็แมงเม่าทั้งหลายไง” ชายชรายิ้มด้วยสีหน้าเฉือดเฉือน

เม่านิ่งอึ้งไป เขาค่อยๆทบทวนและถามตัวเอง บรรยากาศในร้านกาแฟชื่อดังตอนนี้เงียบสงัด เขารู้สึกเหมือนทั้งห้องมืดสนิทไปหมด เหลือแต่แสงไฟที่ส่องมายังตัวเขาเพียงจุดเดียว

“หุ้น คือ ธุรกิจ ทุกครั้งที่ฉันจะลงทุน ฉันคิดเสมอว่า ฉันไม่ได้ซื้อหุ้น ฉันลงทุนในกิจการที่ฉันต้องการเป็นเจ้าของ”

และเมื่อฉันซื้อหุ้นแล้ว ฉันคือเจ้าของกิจการคนหนึ่ง” ชายชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

แม้จะยังไม่เข้าใจ เม่ารีบคว้าสมุดโน๊ตขึ้นมาจดคำที่อังเคิลริชพูด เขาเช่ือว่ามันต้องสำคัญอย่างแน่นอน มิฉะนั้นผู้เป็นอาจารย์คงไม่เน้นย้ำขนาดนั้น

Screen Shot 2557-10-18 at 1.16.20 PM

“มันเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสมอย่างยิ่งที่เธอจะซื้อหุ้นสักตัวเพื่อลงทุน ทั้งที่เธอยังไม่รู้ลึกซึ้งว่า พวกเขาทำธุรกิจอะไร กิจการนั้นเป็นกิจการที่ดีหรือไม่ ผลการดำเนินงานในอดีตที่ผ่านมานั้นเป็นอย่างไร และวันข้างหน้าธุรกิจนี้จะเดินไปอย่างไร” ผู้เป็นอาจารย์พูดย้ำและเน้นคำทุกคำที่พูดออกมา

“นี่คือเหตุผลที่คุณบอกว่าผมแค่เล่นหุ้น แต่ยังไม่ได้เป็นนักลงทุนใช่มั๊ยครับ” เม่าทวนคำที่ชายชราเคยกล่าวกับเขาไว้

ชายชรานิ่งไม่ตอบ แต่รอยย้ิมเล็กๆที่มุมปากของผู้เป็นอาจารย์ก็ทำให้เม่าแอบอุ่นใจกับบทสรุปของตัวเอง

“แค่เธอตอบไม่ได้ว่า เธอซื้อหุ้นตัวนั้นเพราะอะไร มันก็ผิดแล้ว เธอยังจำได้มั๊ยว่า การทำอะไรด้วยความไม่รู้ มันหมายถึงอะไร”

“หมายถึงผมกำลังอยู่กับการลงทุนที่เสี่ยง”

ชายชรายิ้มชื่นชมในความช่างจดช่างจำ และนำสิ่งที่เคยบอกเล่ามาประยุกต์ใช้กับสถานการณ์ได้เป็นอย่างดี

“เมื่อเธอไม่รู้อะไรเลย มันก็เสี่ยง และความเสี่ยงอันเนื่องมาจากความไม่รู้นี่แหละที่อันตรายมาก เพราะมันจะทำให้เธอเป็นทุกข์กับการลงทุน เธอจะอดรนทนไม่ได้กับความผันผวนของราคาหุ้นซึ่งเกิดขึ้นทุกวินาทีที่ตลาดเปิดทำการ ถ้าเธอไม่รู้จักกิจการของเธอดีพอ ราคาขึ้นเธอก็จะตื่นเต้นเพราะโลภ ราคาลงเธอก็จะตื่นเต้นเพราะกลัว แบบนี้นอกจากจะลงทุนไม่รวยแล้ว ยังนอนหลับไม่สบายอีกด้วยนะ”

“แสดงว่า ‘ราคา’ ไม่ใช่สิ่งสำคัญในการลงทุน” เม่าพยายามจะสรุปประเด็น

“ฉันพูดอย่างนั้นเหรอ”

เม่านิ่งไปสักครู่ เขายอมรับว่าเริ่มสับสน เพราะสิ่งที่เขาเรียนมาในคอร์สสัมมนาที่ผ่านมา กับสิ่งที่กำลังเรียนกับอังเคิลริชนั้นขัดแย้งกันอย่างรุนแรง”

“ไม่ใช่ว่า ‘ราคา’ ไม่สำคัญ แต่มันคือสิ่งสุดท้ายที่เราจะพิจารณา” ชายชราค่อยๆขยายความช่วยลูกศิษย์ที่ตอนนี้ความสับสนแสดงออกทางสีหน้าและสายตาอย่างชัดเจน

แม้จะเริ่มเข้าใจในสิ่งที่อังเคิลริชพูดมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ยังแอบสับสนกับสองแนวคิดที่แตกต่าง

ชายชรามองดูลูกศิษย์ด้วยความเห็นใจ ก่อนเอ่ยปากสรุปบทเรียนสำคัญวันนี้

“ฉันซื้อหุ้นเหมือนลงทุนในธุรกิจ ฉันซื้อหุ้นโดยคิดว่าฉันเป็นเจ้าของกิจการนั้น และฉันเลือกลงทุนเฉพาะธุรกิจที่ฉันเข้าใจมันเป็นอย่างดี

ก่อนจะลงทุนเงิน ฉันจะลงทุนเวลาศึกษาธุรกิจนั้น ทั้งในอดีต และปัจจุบัน รวมไปถึงแผนการของธุรกิจในวันข้างหน้า เพราะฉันต้องการให้เงินของฉันอยู่กับธุรกิจที่ดีและมีอนาคต เพื่อจะมั่นใจได้ว่า การลงทุนในแต่ละครั้งจะทำให้ฉันนอนหลับสนิท ไม่ใช่เพราะรู้ว่าจะได้เงินแน่ๆ แต่เพราะฉันพอจะเข้าใจแล้วว่า มีโอกาสและความเสี่ยงอะไรบ้างที่อาจเกิดขึ้นกับธุรกิจของฉันในวันข้างหน้า และฉันจะรับมือกับมันอย่างไร”

“คำสัญญาข้อที่ 4” เม่าเริ่มนึกอะไรออก

“ความจำไม่สำคัญเท่าความคิดนะ ทำให้สิ่งที่เธอสัญญากับฉันกลายเป็นการกระทำทั้งหมดให้ได้ แล้วเธอจะประสบความสำเร็จในการลงทุน” ชายชรายิ้มให้กำลังลูกศิษย์

เม่าหยิบสมุดโน๊ตบันทึกสิ่งที่เขาประมวลได้จากคำสอนของอังเคิลริช …
ทุกครั้งที่ลงทุน ถามตัวเองเสมอว่า “ลงทุนแล้วนอนหลับสนิทมั๊ย”

Screen Shot 2557-10-18 at 1.17.17 PM

—————– จบตอนที่ 7 ————-

อ่านต่อ … ตอนที่ 8: ใช้สิ่งที่รู้ให้เป็นประโยชน์

1 คิดบน “ตอนที่ 7: ซื้อหุ้น = ลงทุนกิจการ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s